ทุเรียนหลงลับแล vs หลินลับแล

หลงลับแลและหลินลับแลเป็นทุเรียนพันธุ์พื้นเมืองของอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ทั้งสองพันธุ์ได้ขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (GI) ของจังหวัด หมายความว่าจะปลูกให้ได้คุณภาพและรสชาติเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นได้ในเขตอุตรดิตถ์ (ลับแล–เมือง–ท่าปลา) เป็นหลัก จึงเป็นของขึ้นชื่อที่คนตามมาชิมถึงถิ่นทุกปี

ความต่างที่สังเกตง่ายที่สุดคือรูปทรงผล “หลงลับแล” ผลค่อนข้างกลมหรือกลมรี ขนาดเล็ก เนื้อสีเหลืองเข้ม เหนียวละเอียด ไม่เละ เมล็ดลีบ รสหวานมัน กลิ่นไม่แรง ส่วน “หลินลับแล” ผลทรงกระบอกยาว เนื้อแห้งครีมมี่ เส้นใยน้อย เมล็ดลีบเล็ก กลิ่นอ่อน เนื้อแน่นหนึบกว่าเล็กน้อย ทั้งคู่จุดเด่นร่วมกันคือเนื้อละเอียด เมล็ดลีบ และกลิ่นไม่ฉุน เหมาะแม้คนที่ปกติไม่ชอบกลิ่นทุเรียนแรงๆ

ด้านราคา ทั้งสองพันธุ์ถือเป็นทุเรียนเกรดดีของลับแล ราคาขึ้นกับช่วงฤดูและคุณภาพผลมากกว่าจะฟันธงว่าพันธุ์ไหนแพงกว่ากันเสมอไป ต้นฤดู (กลาง พ.ค.) ของน้อยราคาสูง ช่วงพีค (มิ.ย.) ของเยอะราคาลงตัวที่สุด แนะนำให้ชิมเทียบทั้งสองพันธุ์ที่หน้าสวนหรือตลาดหัวดงแล้วเลือกตามใจชอบ อ่านภาพรวมฤดูเพิ่มในบทความฤดูทุเรียนหลง–หลินลับแล และเรื่องผลไม้ลับแลโดยรวมในบทความผลไม้เมืองลับแล